Cees is de oude Cees niet meer. op de avond van 1 april zaten Laurie en ik een wijntje te drinken om het tekenen van het Mahindra College contract te vieren (het contract is voor drie jaar, dat had ik nooit gedacht). Cees zat bij ons in zijn stoeltje en opeens ging hij door een hele reeks van gelaatsuitrdrukkingen die ik nog nooit had gezien terwijl hij mij recht in mijn ogen aan keek, niet in mijn richting, maar direkt in mijn ogen. het was iets ontzettends groots, behalve de eerste blik die ik op hem wierp tijdens zijn geboorte is niks zo diep gegaan als dit. Cees begint dus emotioneel met ons te binden, geeft dat weer in een oeuvre aan klanken welke nu kontinu groeit. met andere woorden, Cees is aan het herkennen geslagen. voor jezelf is dit op zich al iets heel bevredigends, hoe egocentrisch het ook moge zijn (en ik geef dat toe), het doet gewoonweg goed om door je baby herkend te worden na weken lang op een primitieve (niet denigrerend bedoelt, was best leuk om door Cees beplast te worden) manier met het gecommuniceerd te hebben. voor Cees zelf is het natuurlijk iets veel groters dan het diep plezier dat hij mij hiermee deed en dagelijks doet. al die indrukken die alsmaar een weg naar zijn brein hebben gevonden beginnen nu stukjes van een puzzel te worden welke hij nu aktief kan gaan hanteren en manipuleren. het was een prachtig moment.
ik wil niet gaan beweren dat dit het punt is dat een mens "bewust" wordt, maar voor mij is het toch een belangrijk punt in het geestelijk ontwaken van Cees. het is moeilijk voor te stellen wat er allemaal gaande is in zijn hoofdje (nou ja, hoofd-je, al weer 41cm in omtrek; en op 3 april woog hij precies 5kg (11 lbs)), maar het moet er woelig aan toe gaan; kan eindelijk weer eens verder lezen in het boek Developmental Health and the Wealth of Nations -Social, Biological, and Educational Dynamics dat enkele hoofdstukken heeft over hoe kinderen leren (het boek is gespitst op het belang van de eerste vijf jaar van kinderen, het boek dat kwam uit een program dat Fraser Mustard had opgezet en wie daar enkele jaren geleden op Massey College over kwam vertellen en dat met een grote overtuiging deed).
zo, het is een hele tijd stilletjes geweest op deze zender van Cees, maar hiermee zijn we april binnen getreden.
hier kan ik dus eventjes niet stil over zijn. nee, niet het
feit dat het Earth Day is vandaag, hoewel dat nooit kwaad
kan (niet dat ik er iets speciaals voor doe, twee jaar geleden
heb ik de CN Tower er voor opgelopen, maar dat was toen).
nee, Rens heeft besloten om eventjes langs te
komen. op 4 mei hebben we een kleine welkoms ceremonie
voor Cees op
Massey College,
en dat vertelde m'n moeder aan Rens (ik had dat maar niet
gedaan, want ik wilde hem niet het idee geven dat ik
hem daarvoor verwacht, zoveel heeft hij niet te makken)
met de gedachte dat hij allicht een kaartje zou
sturen. zo niet mijn broer, die stapt meteen een
reisburo in en bestelt een ticket naar Toronto. hoe
hij het mij vertelde? in een email met een relaas
over een artikel van Paul Scheffer in het
NRC plakte Rens
eraan vast:
... het leven is goed ik woon in
bondi ga surfen heb eten geniet van OZ heb een waanzinnig leven al gehad
en ga binnen kort lekker met m'n broertje een biertje drinken en met
uitgebryde familie eens kennis maken.
In andere woorden als je nu effe een biertie koud zit voor the second off
may dan kom ik effe langs
dat is nu mijn broertje en daarom houd ik van hem.
wat kan ik nu nog meer zeggen, behalve dat het biertje
koud zal staan.